Ben mertçe davranıyor ve herkes hakkında ne diyeceksem açıkça yazıyorum. Kimi tehdit edeceksem açıkça tehdit ediyorum. Çoğu zaman, ne planladığımı, ne yapacağımı, hangi yöne gideceğimi bile açıkça yazıyorum. Bu, çatışmaları artırması gerekirken artmıyor da sürekli olarak arkamdan konuşanların sayıları giderek artıyor. Dostum, düşmanım bilir ki, yüzüme konuşamayıp da arkamdan atıp tutanları sevmem, onları adamdan saymam. 

Arkamdan atıp tutmayı kessinler, aleme madara olmayı kessinler, kimin ne hüneri varsa üzerime gelsin ve ne yapabiliyorsa yapsın, görelim. Vır vır, vır vır, ne bu? Adam dediğin bir kere konuşur, sonra ne dediyse yapar. Ya da yapamayacağı şeyi söylemez, konuşmaz. 

Uzak durulsun böyle dansöz misali kıvırıp duran adam müsveddesi kahpelerden…

Benimle derdi olan karşıma çıksın ya da arkamdan atıp tutmasın. Yoksa bir yerlerde ansızın ben onların karşısına çıkacağım. Böyleleriyle dost olma ihtimalini aklımdan bile geçirmedim, geçirmem ama düşmanlık etmek bile bir seviye gerektirir. Herkes mi satanistleşmiş bu dünyada, nedir bu rezil hal böyle…

Mehmet Fahri Sertkaya | Akademi Dergisi

..